چهار سال روال ثابت و بهای نگهبانی

جامعه در روز شنبه ساکت‌تر از معمول بود، اما نگهبان شب همچنان باید مراقب گره خود می‌بود. او به چهارمین سال حضورش در جامعه رسیده بود و به این روال عادت داشت: هنگام رونق بازار از او می‌خواستند آنلاین باشد و هنگام سکوت، تنها پای صفحه می‌ماند.

در گروه نوشت: «سال چهارم است و بازار هیچ‌وقت برنامه روزانه‌ام را عوض نکرده.» بعضی‌ها آن را نشانه پایداری خواندند، اما فکر او درگیر پیدا کردن فرصتی پیوسته برای استراحت در تعطیلات بود. قرار گذاشت ابتدا خرابی‌های گره را که رسیدگی فوری می‌خواستند از گفت‌وگوهایی که می‌شد بعداً پاسخ داد جدا کند.

حرفش هزینه نگهبانی همیشگی را آشکار کرد. فعلاً بررسی گره را در ساعت‌های معمول ادامه داد، اما تصمیم گرفت ترتیب رسیدگی به مشکلات رایج را بنویسد و با اپراتورهای آشنا درباره کمک متقابل در تعطیلات صحبت کند. هنوز توافقی شکل نگرفته بود.