یکشنبه‌ای آرام و تصمیمی برای صبر

آخر هفته رسید و بحث درباره سقف محدوده قیمت هنوز به نتیجه نرسیده بود. نگهبان شب، عضو دیرین جامعه، دید حتی وقتی گروه ساکت است دیگران منتظرند او نخست حرف بزند. می‌خواست برای خودش و گفت‌وگو کمی فاصله بگذارد.

آن روز اتفاق تازه‌ای نیفتاد. به سرش زد دوباره بازار را بررسی کند، اما فقط به گروه گفت قیمت همچنان نیاز به پیگیری دارد و برای غذا از صفحه فاصله گرفت. هنگام بازگشت نیز پیام‌ها کم بود. برای گرم نگه داشتن بحث نظری از خود نساخت و پرسشی را که کسی درباره بازی‌ها مطرح کرده بود برای روز کاری کنار گذاشت.

این تغییر کوچک بود، اما نگهبان شب کوشید به‌جای پاسخ دادن در هر لحظه، زمان پاسخ را انتخاب کند. گفت‌وگو فعلاً آرام ماند و پرسش‌های قیمت و بازی‌ها پابرجا بود. او می‌خواست وقتی کسی پرسش مشخصی آورد وارد بحث شود، نه اینکه سکوت را با حدس پر کند.