حضور کارگردان بازی و جای خالی نام بنیاد

پیش‌زمینه: نشست پرسش‌وپاسخِ به‌تعویق‌افتاده LAMOverse برای ساعت ۹ صبح برنامه‌ریزی شده بود. گروه زنجیره تازه مسیر تسویه روی Arbitrum One را برگزیده بود و ساختار بنیاد همچنان بررسی می‌شد. پرسش فوری‌تر بازیکنان این بود: چه کسی این بازی را می‌پروراند و بازی کردن آن چه حسی خواهد داشت؟

امروز: نشست رأس ساعت ۹ آغاز شد. کسی که در برابر جمع نشست، کارگردان بازی LAMOverse بود، نه مسئول بازاریابی. او در سال ۱۹۹۹ با هنر سه‌بعدی و پویانمایی وارد صنعت شد و سپس به طراحی مرحله و شیوه بازی پرداخت. نامش در آثار چند نسل از کنسول‌ها دیده می‌شد: Cel Damage، Cel Damage Overdrive، Full Auto، Full Auto 2، Assassin's Creed: Unity، Watch Dogs 2 و Watch Dogs: Legion. از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ از ساخت بازی‌های AAA فاصله گرفت و روی Webkinz، بازی مرورگری که از تورنتو برخاست، کار کرد و بعد به ساخت بازی‌های AAA بازگشت. Ex Populus پاییز پیش LAMO را خریده بود. اکنون او مسئول حس کنترل، دوربین، نبرد و سامانه‌هایی بود که به بازیکن مجال ابراز خود می‌دهند؛ خلاصه اینکه بازی کردن چه حسی دارد. در اطلاعیه آن روز سخنی از توکن نبود. همان روز پیش‌نویس نخست مدارک ثبت بنیاد تکمیل شد، اما جای نام هنوز خالی بود.

پیامد و گام بعدی: راوی این دو رویداد را کنار هم ثبت کرد: برای نهاد حقوقی پیش‌نویس مدارک آماده بود اما نامی نداشت؛ در سوی بازی نیز کسی دوربین و کنترل را جزءبه‌جزء بررسی می‌کرد. پیشرفت یکی جای دیگری را نمی‌گرفت. پرسش‌های بازیکنان تجربه بازی را به پیش‌زمینه آورد و مدارک بنیاد همچنان در انتظار نام و پیگیری بعدی ماند. هر کدام از این دو مسیر زودتر به پایان می‌رسید، تعیین می‌کرد این زنجیره که نامش هنوز علنی نشده بود سرانجام چه شکلی بگیرد.