بازگشت به مجموعهپیشنهاد خرد کردن کلیدها به یک‌صدم، هم‌زمان با آغاز استیکینگ نقدشونده
پس از شب حملهٔ موشکی ایران، بازار در USD 0.22 آرام گرفت، اما توجه جامعه به تالار پیشنهادها رفت. پیشنهاد با وضعیت موجود شروع می‌شد: سقف ۵۰٬۰۰۰ کلید بود؛ ۳۵٬۱۷۸ کلید ضرب شده و بیش از ۶٬۴۰۰ نفر دارنده بودند. این دو تحول به دو مانع جداگانه می‌پرداختند: ورود و خروج.
روایتی خلاقانه که تاریخ پروژه را با صحنه‌های خیالی می‌آمیزد. رویدادهای داستان تأییدی بر فعالیت شبکه نیستند.
پس از شب حملهٔ موشکی ایران، بازار در USD 0.22 آرام گرفت، اما توجه جامعه به تالار پیشنهادها رفت. کلیدهای Sentry هم به گردانندگان گره مربوط بودند و هم به توان تازه‌واردان برای پرداخت هزینهٔ ورود. یکی از شرکای زیست‌بوم تصمیم گرفت تغییر پارامترهای پایهٔ کلید را پیشنهاد کند. استیکینگ نقدشونده‌ای که جامعه ساخته بود نیز همان روز آمادهٔ آغاز بود.
پیشنهاد با وضعیت موجود شروع می‌شد: سقف ۵۰٬۰۰۰ کلید بود؛ ۳۵٬۱۷۸ کلید ضرب شده و بیش از ۶٬۴۰۰ نفر دارنده بودند. نخستین مشارکت‌کنندگان در برابر مقدار کمی ETH، به پاداش حمایتی که در روزهای نوپایی پروژه کرده بودند، ۳۲۴ میلیون esXAI گرفته بودند. اکنون هر کلید ۱٫۴۳ ETH قیمت داشت و بیشتر مردم از پس آن برنمی‌آمدند. طرح، خرد کردن به نسبت ۱ به ۱۰۰ بود: سقف از ۵۰٬۰۰۰ به ۵ میلیون برسد، تعداد هر رده ۱۰۰ برابر و قیمت آن یک‌صدم شود. دارندگان فعلی برای هر کلید خود ۹۹ کلید دیگر به صورت ایردراپ می‌گرفتند و سهم نسبی‌شان ثابت می‌ماند. ظرفیت استیکینگ هر کلید هم به یک‌صدم می‌رسید و احتمال پایهٔ برنده شدن از ۱٪ به ۰٫۰۱٪ کاهش می‌یافت؛ مجموع و حق‌های موجود با همان نسبت خرد می‌شدند. پیشنهاددهنده همچنین خواستار بازگشایی سامانهٔ قدیمی کد معرفی شد تا هر دارنده از نشانی خود به عنوان کد استفاده کند. راوی زیر پست نوشت: «این پیشنهاد را دوست دارم.» همان روز، استیکینگ نقدشوندهٔ ساختهٔ جامعه رسماً آغاز شد: با استیک کردن XAI می‌شد توکنی گرفت که هر زمان قابل بازگرداندن بود و نیازی به ماندن در صف شش‌ماههٔ بازخرید نداشت.
این دو تحول به دو مانع جداگانه می‌پرداختند: ورود و خروج. اگر طرح خرد کردن پذیرفته می‌شد، تک‌کلید ارزان‌تر می‌شد؛ اما هنوز فقط یک پیشنهاد بود و معلوم نبود کاهش قیمت واحد برای جذب افراد کافی باشد. استیکینگ نقدشونده در همان روز راه تازه‌ای برای خروج استیک‌کنندگان باز کرده بود. سهم دارندگان قدیمی در طرح ثابت می‌ماند، اما سنجش کاربرد واقعی و ریسک همچنان با خود مشارکت‌کنندگان بود. بحث بعدی جامعه ارزش انجام این تغییر و شیوهٔ استفاده از توکن تازه بود.